O Tribunal Constitucional, como intérprete supremo da Constitución, é independente dos demais órganos constitucionais do Estado e está sometido só á Constitución e á súa lei orgánica. É único na súa orde e estende a súa xurisdición a todo o territorio nacional.
O Tribunal Constitucional coñece, entre outros asuntos:
- a) Do recurso e da cuestión de inconstitucionalidade contra leis, disposicións normativas ou actos con forza de lei do Estado e das comunidades autónomas;
- b) Do recurso previo de inconstitucionalidade contra proxectos e propostas de reforma de estatutos de autonomía;
- c) Do recurso e da cuestión contra as normas forais fiscais dos territorios de Áraba, Guipúscoa e Biscaia;
- d) Do recurso de amparo por violación dos dereitos fundamentais relacionados nos artigos 14 a 30 da Constitución;
- e) Dos conflitos constitucionais de competencia entre o Estado e as comunidades autónomas ou dos destas entre si;
- f) Dos conflitos entre órganos constitucionais do Estado;
- g) Dos conflitos en defensa da autonomía local;
- h) Dos conflitos en defensa da autonomía foral;
- i) Da declaración sobre a constitucionalidade dos tratados internacionais;
- j) Das impugnacións das disposicións e resolucións dos órganos das comunidades autónomas previstas no artigo 161.2 da Constitución;
- k) Da verificación dos nomeamentos dos maxistrados do Tribunal Constitucional, para xulgar se estes reúnen os requisitos requiridos pola Constitución e a súa lei orgánica;
- l) Das demais materias que lle atribúen a Constitución e as leis orgánicas.
O Tribunal Constitucional pode ditar regulamentos sobre o seu propio funcionamento e organización, así como sobre o réxime do seu persoal e servizos, que han de ser publicados no Boletín Oficial do Estado.